Als uw partner met dementie verandert

“Hij is er nog, maar soms mis ik hem toch.” Veel partners van iemand met dementie herkennen dit gevoel. Uw partner zit naast u aan tafel, drinkt koffie uit dezelfde mok als altijd en kijkt misschien nog op dezelfde manier naar buiten. En toch kan er iets veranderd zijn. Gesprekken lopen anders. Humor wordt minder gedeeld. Uw partner vraagt minder naar uw dag of reageert anders dan vroeger.

Dementie verandert ook uw relatie

Als u al lang samen bent, kan dat veel verdriet doen. U hebt misschien kinderen grootgebracht, vakanties gedeeld, moeilijke periodes doorstaan en samen een leven opgebouwd. Wanneer dementie steeds meer invloed krijgt op het dagelijks leven, verandert niet alleen uw partner. Ook uw relatie verandert mee.

Van geliefde naar verzorger

Soms voelt u zich meer verzorger dan geliefde. U helpt bij aankleden, houdt afspraken bij, zorgt dat de dag rustig verloopt en vangt verwarring op. Ondertussen kunt u verlangen naar hoe het was. Naar een gesprek zonder uitleg. Naar samen beslissingen nemen. Naar iemand die vraagt: “Hoe gaat het met jou?”

Gemengde gevoelens zijn normaal

Dat gemis is heel begrijpelijk. Veel partners voelen verdriet, schuld, boosheid en liefde door elkaar. U kunt van uw partner houden en tegelijk moe zijn. U kunt geduldig willen blijven en toch geïrriteerd raken. U kunt blij zijn met een rustig moment en tegelijk verdriet voelen omdat het anders is dan vroeger. Die gevoelens mogen naast elkaar bestaan.

Zoek naar wat nog wel mogelijk is

Het kan helpen om niet alleen te kijken naar wat minder wordt, maar ook naar wat nog wel mogelijk is. Nabijheid hoeft niet altijd uit woorden te bestaan. Soms zit het in samen naar muziek luisteren, een hand vasthouden, wandelen in een vertrouwde straat of samen foto’s bekijken. Misschien merkt u dat uw partner rustig wordt van een oud liedje, een bekende geur of een vaste gewoonte rond het avondeten.

Maak contact kleiner en eenvoudiger

Probeer momenten klein te maken. Een lang gesprek kan lastig zijn, maar een korte zin, een glimlach of een rustige aanraking kan nog veel betekenen. U kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ik vind het fijn om even bij je te zitten.” Of: “Zullen we samen naar buiten kijken?” Zo hoeft uw partner niet veel te begrijpen of te antwoorden om toch verbinding te voelen.

Vertrouwde gewoontes geven houvast

Ook herkenbare routines kunnen steun geven. Denk aan elke ochtend samen koffie drinken op dezelfde plek, een wandeling na de lunch of een vast muziekmoment in de middag. Herhaling kan rust brengen. Voor u kan het bovendien helpen om de dag iets voorspelbaarder te maken.

Praat over uw eigen verdriet

Praat ook over uw eigen verdriet met iemand die luistert zonder oordeel. Partners houden hun gevoelens vaak binnen, omdat zij hun omgeving niet willen belasten. Toch kan delen opluchten. Een vriend, familielid, lotgenotengroep of zorgprofessional kan helpen om woorden te geven aan wat u meemaakt.

U bent meer dan mantelzorger

Bij Martha Flora weten we vanuit onze ervaring in dementiezorg hoe belangrijk het is om partners niet alleen te zien als mantelzorgers, maar ook als mensen die afscheid nemen van stukjes van het gezamenlijke leven. Dat vraagt om zorgvuldigheid, warmte en begrip. Niet alleen voor de persoon met dementie, maar ook voor u.

In onze particuliere verzorgingshuizen bieden we een warme en veilige woonomgeving voor mensen met dementie. Met 17 locaties in verschillende omgevingen is er vaak een Martha Flora-huis dat past bij de wensen en behoeften van uw partner en familie.

Verbondenheid kan een andere vorm krijgen

Uw relatie verandert, maar de verbondenheid hoeft niet te verdwijnen. Ze krijgt soms een andere vorm. Minder via woorden, meer via gevoel. Minder via plannen maken, meer via samen aanwezig zijn. Dat kan pijnlijk zijn, maar ook waardevol. U hoeft het niet perfect te doen. Een rustig moment samen kan al genoeg zijn.